Polyneuropathie blijft oppassen!

Ik heb polyneuropathie, aan benen en armen. Weinig tot geen gevoel in deze ledematen, ik moet opletten hoe en waar ik mijn voeten neerzet, oneffenheden op de grond voel ik niet. En als ik piepers jas, zie ik eerst bloed waardoor ik begrijp dat ik me kennelijk in de vingers heb gesneden, dat voel ik dus ook niet.

Ja én, zult u wellicht denken. Ook daar kan je oud mee worden.

Onlangs op zo’n herfstachtige voorjaarsavond stak ik de open haard aan. Zittend in mijn rolstoel voor de haard heb ik het vuurtje lekker opgestookt. Mijn zware orthopedische schoenen uit gedaan, waarna mijn tenen zichtbaar zijn vanuit een steunkous. Ik draag daarover nooit sokken. Ondertussen was ik aan de praat geraakt met degene die bij me was.

Ik kreeg het snel warmer, zag aan mijn tenen dat die nog blauw van de kou waren. Het leek me lekker om mijn voeten te warmen bij de haard. Al kletsend heb ik één been op het plateau voor de haard gelegd. En na een half uurtje ben ik op de bank gaan zitten.

De volgende morgen zag ik toen ik opstond 2 enorme blaren gevuld met vocht aan de zijkant van mijn grote teen en de teen die ernaast zit. Ik was verbijsterd, snapte niet hoe dit kon. Heb een fotootje van de tenen naar Gaan en Staan podotherapie gestuurd waar ik elke 6 weken kom, met de vraag om advies. Ik had binnen een uur antwoord en advies. Toen ik uiteindelijk mijn gangen naging, begreep ik dat dit waarschijnlijk van de haard kwam!! Precies die 2 tenen die uit mijn steunkous staken hebben het hardst geleden van de hitte die ik niet voelde. Wat was ik blij dat ik mijn steunkous aan had en er niet veel meer brandwonden waren!! Via de huisarts heb ik met antibiotica zalf de blaren zeker 6 weken behandeld om geen infectie te krijgen aan mijn voet.

Daarvan heb ik weer een hoop geleerd! Hoe dom kan een mens soms doen!

 

 

 

 

 

 

 

Nel de Rooij – Baart

Polyneuropathie
Getagd op: